Unia Europejska jak również inne kraje świata podejmują wzmożone wysiłki w kierunku zdecydowanego obniżenia emisji gazów cieplarnianych. Obciążenie środowiska poprzez emisję gazów cieplarnianych w przypadku urządzeń chłodniczych, klimatyzacyjnych i pomp ciepła – odbywa się głównie wskutek tzw. emisji pośredniej, czyli emisji dwutlenku węgla i pozostałych gazów cieplarnianych oraz innych zanieczyszczeń powstających przy produkcji energii elektrycznej niezbędnej do napędu tych urządzeń. Aktualnie ocenia się, iż ponad 90% emisji gazów cieplarnianych spowodowanych pracą urządzeń chłodniczych jest związane właśnie z produkcją energii napędowej tych urządzeń. Urządzenia, systemy chłodnicze i klimatyzacyjne są również potencjalnym bezpośrednim źródłem emisji gazów cieplarnianych, bowiem czynniki robocze aktualnie w nich stosowane charakteryzuje bardzo wysoki potencjał tworzenia efektu cieplarnianego GWP. Jest on zazwyczaj od około jednego tysiąca do nawet kilkudziesięciu tysięcy razy większy od efektu wywołanego tą samą ilością dwutlenku węgla. Podejmuje się zatem liczne próby zastąpienia tych czynników innymi czynnikami roboczymi o niskim potencjale tworzenia efektu cieplarnianego. Efekty tych działań w stosunku do ilości pracujących urządzeń są jednak wciąż praktycznie marginalne. Obecnie jako czynniki zastępcze, pod uwagę brane są zazwyczaj substancje naturalne, takie jak: dwutlenek węgla, amoniak oraz węglowodory, które stwarzają problemy związane z poziomem ciśnienia w instalacji, bezpieczeństwem, doborem środka smarnego sprężarki oraz niską efektywnością energetyczną urządzenia klimatyzacyjnego.

Jedną z podstawowych możliwości pozwalających na znaczne podwyższenie efektywności energetycznej COP urządzeń chłodniczych, klimatyzacyjnych i pomp ciepła jest obniżanie ciśnienia skraplania p_k. Można to osiągnąć wieloma sposobami, bazującymi głównie na poprawie wymiany ciepła w skraplaczu. O tym, jak znaczący wzrost wartości COP można uzyskać drogą obniżenia ciśnienia, a zarazem temperatury skraplania t_k, informuje rys. 1, na którym zaprezentowano zależność teoretycznej wartości COP od temperatury skraplania tk dla różnych płynów roboczych.
Stosując powyższą metodę jest w pełni możliwe uzyskanie wzrostu efektywności COP nawet na poziomie kilkudziesięciu procent, co z praktycznego punktu widzenia jest bardzo trudne, o ile w ogóle możliwe do uzyskania innymi sposobami.

Nowoczesne dobrze izolowane domy z centralnym ogrzewaniem cierpią na braki świeżego  powietrza oraz nadmiar wilgoci.

Aktualne przepisy budowlane wymagają budowania domów wysoce energetycznych tzn. takich, które potrzebują mało energii, aby wytworzyć klimat dobry do mieszkania.

Przez powiększanie izolacji na ścianach, podłodze, stropie, montując okna z niskim współczynniku przenikania ciepła budujemy domy energooszczędne, czyli takie, które potrzebują mało energii, aby zapewnić dobry klimat w domu.  Lecz ciepło to nie wszystko…

Musimy także dostarczyć do naszego domu powietrze. Wentylacja grawitacyjna jest mało skuteczna, więc dostarczamy powietrze poprzez wentylacje mechaniczną (rekuperację).

To m.in. dzięki niej możemy oszczędzić na ogrzewaniu, poprzez ograniczenie ucieczek ciepła poprzez wentylacje grawitacyjną.

System wentylacji z odzyskiem ciepła został zaprojektowany, aby całkowicie zmienić całe powietrze w naszym domu co najmniej raz na dwie godziny.

System wentylacji z odzyskiem ciepła to urządzenia wentylacyjne, które  odzyskuje  60-95% ciepła temperaturowego, zwykle utracone poprzez wentylacje grawitacyjną w tradycyjnym domu.  Urządzeniem odzyskującym ciepło jest rekuperator. Są różne rodzaje rekuperatorów oraz różne odzyski ciepła:

- 60 - 70% (krzyżowy)

- ok. 80% (obrotowe koła)

- 80 - 95% (przeciwprądowe).

Jest to wiodący temat cyklicznych, organizowanych co 2 lata, konferencji naukowo technicznych. Ostatnia konferencja odbyła się w dniach 15 - 16 listopada . i była już szóstą z kolei. Główne zadanie organizacji i przygotowania, podobnie jak przy pięciu poprzednich konferencjach wzięli na siebie pracownicy naukowi Instytutu Ogrzewnictwa i Wentylacji Politechniki Warszawskiej w osobach W organizacji konferencji dużą pomoc okazała Dyrekcja Instytutu Ogrzewnictwa i Wentylacji rekuperator P.W.

Wprawdzie podstawowy temat konferencji nie zmienia się od 20 lat (I Konferencja odbyła się w roku 1991), to hasłem wiodącym ostatniej imprezy była “Jakość Powietrza w Budynkach Edukacyjnych”.

Dzięki zastosowaniu wentylacji mechanicznej (rekuperacji) będziesz miał zawsze świeże i przefiltrowane powietrze w zewnątrz, które nie tylko jest czyste, ale także wstępnie ogrzane przez powietrze, które usuwamy z domu. Powietrze dostarczane przez rekuperator jest dużo łagodniejsze i polecane m.in. dla alergików.

Systemy wentylacyjne i klimatyzacyjne, tak jak pozostałe instalacje sanitarne w budynkach, wymagają izolacji z wielu różnych powodów. W zależności od potrzeby możliwe jest zastosowanie różnego rodzaju otulin. Przewody na odcinkach, gdzie pojawia się różnica temperatury pomiędzy powietrzem transportowanym a otoczeniem i konieczne jest ograniczenie strat ciepła przez przenikanie, będą wymagały izolacji cieplnej. Izolacja taka jest konieczna niezależnie od tego czy powietrze w kanale będzie cieplejsze czy chłodniejsze od temperatury powietrza otaczającego. Dodatkowo, w przypadku transportu cieplejszego powietrza, brak izolacji termicznej może powodować w niektórych przypadkach nie tylko straty ciepła, ale również kondensację pary wodnej wewnątrz kanału wentylacyjnego, wpływając tym samym na żywotność instalacji klimatyzacji. W przypadku transportu chłodnego powietrza w cieplejszym otoczeniu może powstawać wykraplanie wilgoci z otoczenia na powierzchni zimnego kanału. Eliminację tego zjawiska osiągnąć można stosując izolację paroszczelną (przeciwkondensacyjną) na przewodzie. Izolacja paroszczelna jest to również izolacja termiczna, która pokryta jest dodatkowo materiałem zapobiegającym przenikaniu cząsteczek pary wodnej wewnątrz izolacji. Grubość tego rodzaju izolacji powinna być dobrana w sposób zapewniający wartość temperatury na powierzchni izolacji wyższą niż temperatura punktu rosy. Rozwiązanie to ograniczy straty ciepła oraz spowoduje, iż nie będzie dochodziło do wykraplania wilgoci na powierzchni izolacji i tym samym niszczenia elementów wykończenia wnętrz przez wodę (wilgoć nie będzie dyfundowała wewnątrz otuliny, w której dochodziłoby do kondensacji i niszczenia właściwości materiału).
Kolejnym powodem, dla którego może wystąpić konieczność izolacji kanałów wentylacyjnych jest hałas. Urządzenia wentylacyjne są głównym źródłem hałasu w instalacjach HVAC, który przenoszony jest m.in. przewodami powietrznymi. Nie bez znaczenia jest również prędkość powietrza przepływającego w kanałach – im wyższa prędkość, tym szum generowany przez powietrze jest większy. Izolacja akustyczna może okazać się rozwiązaniem w sytuacjach, w których nie są wystarczają tradycyjne tłumiki lub niemożliwe jest ich zastosowanie, z uwagi na dyspozycyjną przestrzeń. Na rynku dostępne są produkty, których głównym celem jest tłumienie szumów powstających w instalacji. W praktyce jednak każda z izolacji będzie w większym lub mniejszym stopniu spełniała funkcje również izolacji akustycznej, a zdolność tłumienia dźwięków będzie zależała od właściwości takich jak: struktura materiału, jego gęstość i grubość.
Ostatni rodzaj izolacji kanałów  wentylacyjnych– izolacja ogniochronna – to zabezpieczenie, które musi być zastosowane na niektórych odcinkach kanałów wentylacyjnych z uwagi na przepisy przeciwpożarowe. Izolacje takie w zależności od potrzeb produkowane są w klasie odporności od 0,5 do 2 godzin.
W obecnie dostępnych materiałach połączone zostały funkcje kilku w/w łącząc w sobie zastosowanie jednego rodzaju izolacji. Najczęściej w praktyce konieczne są właśnie takie rozwiązania, gdyż często przewody klimatyzacyjne, którymi prowadzone jest latem chłodne powietrze, prowadzone są transferem przez pomieszczenie będące oddzielną strefą pożarową. W takim przypadku jedna izolacja będzie musiała zapobiegać stratom ciepła, kondensacji wilgoci i jednocześnie mieć wymaganą odporność ogniową, jeśli nie zastosowane zostaną klapy ppoż.

Płytowy wymiennik ciepła, jako parownik w instalacji chłodniczej
Przy doborze parowników dla pomp ciepła, klimatyzacji i agregatów wody lodowej, lutowany wymiennik płytowy gwarantuje wiele takich zalet jak:
- hermetyczna budowa bez uszczelek, pozwalająca na uniknięcie strat czynnika chłodniczego,
- zwarta budowa minimalizująca zapotrzebowanie na przestrzeń,
- wysokie wartości współczynników przenikania ciepła,
- małe gabaryty przestrzeni po stronie czynnika chłodniczego, pozwalające na redukcję napełnienia instalacji,
- niewielkie straty ciśnienia po stronie nośnika chłodu w parowniku, gwarantujące ekonomiczną pracę instalacji,
- korzystne relacje ceny do wydajności.
Często parowniki wraz zaworami rozprężnymi stanowią element instalacji chłodniczej i klimatyzacyjnej wpływający istotnie na efektywność energetyczną całego urządzenia. Z tego powodu zadowalającą pracę instalacji można osiągnąć tylko przy doborze właściwego rodzaju i wielkości parownika oraz dopasowanie (doregulowanie) doń zaworu rozprężnego. Jeżeli w danym urządzeniu chłodniczym zostanie podniesiona temperatura odparowania o 1 do 2 K, to znacznie poprawia się wartość współczynnika wydajności chłodniczej (COP).
W wyniku spadku temperatury nośnika chłodu po stronie wtórnej do wartości temperatury odparowania po stronie pierwotnej, czynnik chłodniczy w całości odparowuje, a nawet następuje niewielkie przegrzanie pary, tzn., że na wylocie z parownika występuje wyłącznie czynnik w fazie gazowej.
Dla zapewnienia wystarczającego stopnia przegrzania pary parownik pracuje w układzie przeciwprądowym.

Zasada działania termostatycznego zaworu rozprężnego
Termostatyczne zawory rozprężne są regulatorami stopnia przegrzania i mają za zadanie zapewnienie optymalnego stopnia przegrzania na wyjściu z parownika. Ponadto zawór rozprężny (z zewnętrznym wyrównaniem ciśnienia) decyduje o temperaturze i ciśnieniu pary na wyjściu z parownika. Dla tych wielkości pomiarowych otrzymuje się wielkość nastawczą tj. stopień otwarcia zaworu rozprężnego.
W układach chłodniczych i klimatyzacji w połączeniu z parownikami płytowymi i rozdzielaczami czynnika chłodniczego należy pamiętać, że stosowane muszą być wyłącznie zawory termostatyczne z zewnętrznym wyrównaniem ciśnienia. Zewnętrzne wyrównanie ciśnienia oznacza, że ciśnienie czynnika chłodniczego jest mierzone za parownikiem. Zawory rozprężne z wewnętrznym wyrównaniem ciśnienia pracują przy ciśnieniu panującym na wejściu do parownika.

Przy doborze parowników dla pomp ciepła, klimatyzacji i agregatów wody lodowej, lutowany wymiennik płytowy gwarantuje wiele takich zalet jak:
- hermetyczna budowa bez uszczelek, pozwalająca na uniknięcie strat czynnika chłodniczego,
- zwarta budowa minimalizująca zapotrzebowanie na przestrzeń,
- wysokie wartości współczynników przenikania ciepła,
- małe gabaryty przestrzeni po stronie czynnika chłodniczego, pozwalające na redukcję napełnienia instalacji,
- niewielkie straty ciśnienia po stronie nośnika chłodu w parowniku, gwarantujące ekonomiczną pracę instalacji,
- korzystne relacje ceny do wydajności.
Często parowniki wraz zaworami rozprężnymi stanowią element instalacji chłodniczej wpływający istotnie na efektywność energetyczną całego urządzenia. Z tego powodu zadowalającą pracę instalacji można osiągnąć tylko przy doborze właściwego rodzaju i wielkości parownika oraz dopasowanie (doregulowanie) doń zaworu rozprężnego. Jeżeli w danym urządzeniu chłodniczym zostanie podniesiona temperatura odparowania o 1 do 2 K, to znacznie poprawia się wartość współczynnika wydajności chłodniczej (COP).
W wyniku spadku temperatury nośnika chłodu po stronie wtórnej do wartości temperatury odparowania po stronie pierwotnej, czynnik chłodniczy w całości odparowuje, a nawet następuje niewielkie przegrzanie pary, tzn., że na wylocie z parownika występuje wyłącznie czynnik w fazie gazowej.
Dla zapewnienia wystarczającego stopnia przegrzania pary parownik pracuje w układzie przeciwprądowym.

Termostatyczne zawory rozprężne są regulatorami stopnia przegrzania i mają za zadanie zapewnienie optymalnego stopnia przegrzania na wyjściu z parownika. Ponadto zawór rozprężny (z zewnętrznym wyrównaniem ciśnienia) decyduje o temperaturze i ciśnieniu pary na wyjściu z parownika. Dla tych wielkości pomiarowych otrzymuje się wielkość nastawczą tj. stopień otwarcia zaworu rozprężnego.
W układach chłodniczych w połączeniu z parownikami płytowymi i rozdzielaczami czynnika chłodniczego należy pamiętać, że stosowane muszą być wyłącznie zawory termostatyczne z zewnętrznym wyrównaniem ciśnienia. Zewnętrzne wyrównanie ciśnienia oznacza, że ciśnienie czynnika chłodniczego jest mierzone za parownikiem. Zawory rozprężne z wewnętrznym wyrównaniem ciśnienia pracują przy ciśnieniu panującym na wejściu do parownika.

Kierując się naprzeciw oczekiwaniom najbardziej wymagających klientów, a dbając jednocześnie o środowisko marka klimatyzacji Gree postanowiła oprócz dotychczasowej serii klimatyzatorów TRENDY INVERTER wprowadzić nową serię klimatyzatorów inverterowych naściennych typu split o klasie energetycznej A – CHANGE DC INVERTER.

Klimatyzatory te wyposażone w sprężarki DC, charakteryzują się wysoką wydajnością, przy małym zużyciu energii, niskim poziomem hałasu oraz nowatorskim wyglądem.

Klimatyzatory GREE ze sprężarką inverterową również w trybie grzania osiągają lepsze rezultaty, umożliwiając tym samym użytkowanie urządzeń przez cały rok.

Jednym słowem technologia inverterowa GREE zapewnia Państwu oszczędność, komfort i najwyższą efektywność klimatyzacji.

Klimatyzator ścienny typu split o mocy chłodzącej 3,5 kW, przeznaczony do pomieszczeń o powierzchni ok 30-35m.

Opis

• Wydajność (kW) grzanie/chłodzenie: 3,80/3,50
• Pobór mocy (W) grzanie/chłodzenie: 1450/1090
• Pobór prądu (A) grzanie/chłodzenie: 4,8/5
• Wymiary szer*wys*głęb mm jedn. wew/jedn. zew: 800*290*186/770*540*255
• Waga netto (kg) wew/jedn. zew: 10/30
• Poziom hałasu wys/śr/niski 40/37/34 dB(A)
• Zakresy prędkości nawiewu: 4 (3 prędkości + AUTO)
• Przepływ powietrza (m³/h): 500/450/380
• Zdolność osuszania (l/h): 1,2
• Zasilanie (V/Hz): 220-240V/50-60Hz
• Czynnik chłodniczy/ilość (g): R410A
• Minimalna temperatura pracy (°C): -7
• Obsługiwana powierzchnia (m²): 28-37* *orientacyjna obsługiwana powierzchnia pomieszczenia mieszkalnego o wysokości h-2,6m

Wyposażenie

• W zestawie:
  • Pełna instalacja elektryczna 4 m
  • Filtr przeciwpyłkowy

Jednym z podstawowych problemów stojących przed układem klimatyzacji obsługującym rosnącą ilość pomieszczeń o różnych charakterystykach jest dopasowanie wydajności chłodniczej/grzewczej do aktualnych potrzeb każdego pomieszczenia oraz sposób regulacji sprężarki, która charakteryzowała się pracą ze stałą wydajnością objętościową.

Początkowo klimatyzatory typu split oraz multi split kontrolowały temperaturę powietrza w pomieszczeniach tylko na zasadzie najprostszej techniki regulacyjnej włącz-wyłącz, co z wielu względów nie było zbyt korzystne. Ta metoda regulacji powodowała dość duże wahania temperatury w pomieszczeniu z powodu występującej histerezy systemu kontroli i sterowania oraz zabezpieczenia sprężarki funkcją ”minimalnego czasu wyłączenia” koniecznego ze względu na wyrównanie ciśnień w obiegu chłodniczym.

Kolejną niedogodnością był pobór dużego prądu rozruchowego przy każdym włączeniu urządzenia (sprężarki) oraz częsta praca sprężarki w stanie nieustalonym. Wpływało to znacząco w niekorzystny sposób zarówno na komfort termiczny w pomieszczeniach, jak również na trwałość urządzeń. Nieznaczną kompensację tego stanu stanowiło wprowadzenie wielobiegowych silników elektrycznych do wentylatorów jednostek wewnętrznych umożliwiających bardziej łagodną, wielostopniową regulację strugi powietrza nawiewanego do pomieszczeń.

Dość drogim, jednakże dobrym pod wieloma względami rozwiązaniem, było zastosowanie kilku sprężarek o różnych wydajnościach i odpowiednio regulowanym systemie ich włączania w zależności od zapotrzebowania na chłód i zysków ciepła. Przy współpracy ze zbiornikiem częściowo akumulującym energię rozwiązanie to zapewniało (i zapewnia, ponieważ jest stosowane do dziś) wielostopniową, prawie płynną regulację strumienia przetłaczanego ziębnika, a więc także mocy chłodniczej. W rozwiązaniu pokazanym schematycznie na rys. 1 zastosowano trzy różnej mocy sprężarki, które pozwalają na zapewnienie przez urządzenie różnych mocy chłodniczych, w zależności od obciążeń cieplnych klimatyzowanego obiektu.

Innym rozwiązaniem płynnej regulacji przepływu (rys. 3) wraz ze stabilizacją pracy zastosowano w klimatyzatorach GREE. Zawór upustowy (PWM) zainstalowany w obejściu (bypass) pomiędzy przewodem ssawnym a przestrzenią wysokociśnieniową sprężarki (przestrzenią tłoczną) umożliwia płynną regulację strumienia ziębnika tłoczonego do systemu przez tę sprężarkę.

Układy klimatyzacji pracujące ze zmienną ilością czynnika chłodniczego w Europie jak również na całym świecie znane są pod nazwami VRF - variable refrigerant flow oraz VRV - variable refrigerant volume. Celem stosowania takich systemów jest płynna regulacja mocy chłodniczej poprzez zmianę strumienia czynnika chłodniczego w obiegu. Stosuje się różne rozwiązania. Przeważnie gdy są tańsze i prostsze są bardziej energochłonne, czyli droższe w eksploatacji. Urządzenia o bardziej wyrafinowanych technologiach są droższe w zakupie ale znacznie tańsze w eksploatacji, mniej awaryjne i o dłuższym okresie eksploatacyjnym. Poniżej zostanie przedstawionych kilka takich rozwiązań.
Dużą poprawę pracy urządzeń klimatyzacyjnych przyniosło wprowadzenie zmiennej prędkości obrotowej sprężarek. Dzięki użyciu przetwornicy częstotliwości (tzw. falownika) możliwa stała się płynna regulacja wydajności ziębniczej/grzewczej układu. Regulacja tą metodą początkowo podlegała dużym ograniczeniom ze względu na niekorzystny wpływ niskich obrotów sprężarki na smarowanie jej podzespołów. Powodowały również niedobór oleju w sprężarce, szczególnie w przypadku układów napełnionych ziębnikami, które nie tworzą roztworów z olejami, dla których warunkiem powrotu oleju do sprężarki jest odpowiednio duża prędkość przepływającego ziębnika, który dopiero wtedy może porwać ze sobą olej odprowadzając go do karteru sprężarki.
W ramach udoskonalania pracy urządzeń niektórzy producenci poszli jeszcze dalej. Zamiast dwóch sprężarek o różnym trybie pracy zastosowano dwie sprężarki o znacznie udoskonalonej konstrukcji.
W systemie podwójnym (w jednej obudowie) każda sprężarka spiralna składa się ze spirali stałej i obrotowej. Spirala obrotowa znajduje się wewnątrz stałej. Czynnik chłodniczy jest zasysany po stronie zewnętrznej spirali i w miarę sprężania jest przesuwany ku środkowi, skąd jest wytłaczany. Celem zminimalizowania wycieków siła docisku obydwu spiral jest znaczna, tak więc ich powierzchnie muszą być smarowane. Przy mniejszych prędkościach sprężarki efektywność smarowania ulega zmniejszeniu, przez co zwiększa się zużycie sprężarki.

Jedno z nowszych rozwiązań klimatyzacji to układ dwóch sprężarek rotacyjnych sterowanych inwerterowo (rys. 7).

Kolejnym krokiem do przodu jest stosowanie zespołu sprężarek sterowanych inwerterowo, co zapobiega nieznacznej nieliniowości sterowania wydajności inaczej skonfigurowanych urządzeń (rys. 8a, b).

Potrzeba utrzymywania komfortu cieplnego w pomieszczeniach realizowana jest poprzez regulację wydajności, a więc przepływu przez odbiorniki końcowe grzewcze albo klimatyzacje: klimakonwektory, nagrzewnice, sufity chłodzące lub belki chłodzące. W efekcie w instalacjach klimatyzacji przepływ może być stały lub zmienny. Jego wartość wpływa na opór hydrauliczny. W zładach, gdzie przepływ jest stały stosuje się stałe elementy regulacyjne takie jak: kryzy albo ręczne zawory równoważące. Redukują one nadwyżkę ciśnienia dyspozycyjnego. Do regulacji wydajności odbiorników końcowych stosowane są zawory trójdrogowe, które kierują strumień do urządzenia albo na obejście (by-pass). W efekcie sumaryczny strumień w instalacji pozostaje stały.
W zładach, gdzie zastosowano do regulacji wydajności urządzeń końcowych zawory dwudrogowe występuje przepływ zmienny. Powoduje to wzrost wartości ciśnienia dyspozycyjnego, a w rezultacie nadmierny przepływ przez odbiorniki, których zawory pozostają otwarte.

Rys. 1. Ogranicznik przepływy AQ

W powyższych instalacjach klimatyzacji wspólnym zagadnieniem jest zachowanie maksymalnego przepływu przez odbiorniki końcowe niezależnie od wahań ciśnienia dyspozycyjnego w układzie, a więc niedopuszczenie do powstania nadmiernych przepływów. Zastosowanie ograniczników Danfoss AQ pozwala zabezpieczyć przed tym instalację klimatyzacji.
Montaż zaworów dzieli instalację na szereg części. Jeśli wysokość podnoszenia pompy jest obliczona dla obiegu najbardziej niekorzystnego, a jej wydatek jako suma wydatków odbiorników końcowych, to w każdym z nich przepływ nie przekroczy przepływu nominalnego, a przez to w prosty sposób uzyskane będzie zrównoważenie hydrauliczne instalacji.

Rys. 2. Umiejscowienie ograniczników przepływu AQ w instalacji stałoprzepływowej z zastosowaniem klimakonwektorów

Działanie zaworu opiera się na przepływie wody przez charakterystyczną dla danego przepływu wkładkę zaworową o zmiennej wielkości otworów wylotowych. Ich rozmiar zmniejsza się wraz ze wzrostem spadku ciśnienia na wkładce, co powoduje zachowanie stałego przepływu.
Podczas wymiarowania zaworu dla wymaganego przepływu dobierany jest zestaw składający się z korpusu oraz wkładki z kryzą dławiącą. Dobór ułatwiony jest przez bezpłatnie oferowany arkusz kalkulacyjny.

Rys. 3. Schemat zastosowania ograniczników w instalacji doprowadzającej medium grzewcze/chłodnicze do centrali klimatyzacyjnej

Jak wiemy, wzrastać będzie nadal globalne zapotrzebowanie na żywność, ze względu na przewidywany wzrost ludności świata (z ok. 6 mld do ok. 8 mld w najbliższym dwudziestoleciu) oraz wydłużający się przeciętny wiek życia.
Problemy żywieniowe państw rozwijających się i rozwiniętych są zupełnie różne. Pierwsze borykają się z problemami niedożywienia ludności, w drugich oferta żywieniowa (modele konsumpcji) jest bardzo rozbudowana - w ostatnich latach obok doskonalenia technologii produkcji, tzw. żywności wygodnej rozwinął się przemysł żywności, tzw. funkcjonalnej (prozdrowotnej) oraz coraz większym zainteresowaniem cieszy się żywność mało przetworzona (surówki, sałatki), zachowująca najwięcej wartości odżywczej surowca (witaminy) .

Pewną szansą dla redukcji niedożywienia w krajach rozwijających się może być zmiana światowego modelu spożycia i produkcji żywności. Chodzi o to, aby ograniczyć produkcję i spożycie mięsa na rzecz zwiększenia spożycia białka roślinnego. Zwolennicy takiego poglądu przytaczają następujące argumenty:
- zwierzęta hodowane na mięso zużywają tyle pasz zbożowych, że wystarczyłoby to na wyżywienie ok. 2 mld ludzi (jedna trzecia obecnej populacji światowej),
- zużywane na pasze zboża niektóre kraje rozwinięte importują z krajów rozwijających się, zwiększając ich deficyt żywnościowy,
- produkcja 1 kg wołowiny wymaga w USA zużycia ok. 7 kg zbóż i ok. 7000 dm³ wody,
- produkcja zwierzęca na skalę przemysłową obciąża znacznie środowisko naturalne (w USA dział hodowlany generuje 130 razy więcej zanieczyszczeń niż cała ludność tego kraju - chodzi głównie o metan, zaliczany do gazów cieplarnianych)

Inny pomysł na poprawę sytuacji żywieniowej świata wiąże się z koniecznością ograniczenia strat żywności w wyniku niewłaściwego jej przechowywania. Ocenia się, że z tego powodu traci się ok. 30% pierwotnej produkcji roślinnej oraz do 40% owoców i warzyw [1]. Straty te, bardzo znacząco może zmniejszyć rozwój przechowalnictwa chłodniczego.

Bardzo długo można przechowywać produkty spożywcze w stanie zamrożonym. Zamrożenie jest typową metodą, w której przedłużenie trwałości pod względem mikrobiologicznym następuje dzięki zahamowaniu wzrostu drobnoustrojów (chłodzenie jedynie spowalnia ich wzrost). Przykładowe temperatury graniczne dla różnych drobnoustrojów to w przypadku:
- bakterii -8^oC,
- drożdży -12^oC,
- pleśni -18^oC [4].
Istotną rolę w bezpieczeństwie mikrobiologicznym żywności odgrywa tzw. “łańcuch chłodniczy” od produkcji, poprzez procesy magazynowania i transportu, do lodówki w domu konsumenta. W dalszej części scharakteryzowano środki transportu chłodniczego i podstawowe zagadnienia związane z ich jakością.

Temperatura produktów załadowywanych do nadwozia nie może w sposób istotny różnić się od temperatury w której produkt winien być przemieszczany. Do załadunku musi być przygotowana nie tylko żywność, ale również pojazd. Procedurę przygotowania pojazdu do transportu żywności zamrożonej przedstawiono poniżej. Zalecenia przy przewozie żywności zamrożonej (podawane wartości temperatur odnoszą się do przypadku, gdy żywność transportowana jest w temperaturze -18^oC), wg [4]:
- schładzać przestrzeń ładunkową przed załadunkiem do temperatury nie wyższej niż -12^oC,
- przemieszczać mrożoną żywność w momencie, gdy środek transportu jest przygotowany do załadunku,
- ładować produkty bezpośrednio do pojazdu,
- sprawdzić temperaturę produktów bezpośrednio przed załadunkiem,
- nie ustawiać mrożonych produktów bezpośrednio na podłodze lub przy ścianach pojazdu, ponieważ uniemożliwia to cyrkulację powietrza,
- prowadzić rejestrację temperatury w przestrzeni ładunkowej podczas transportu; w przypadku niedopuszczalnego jej wzrostu winny zadziałać sygnały alarmowe,
- dokonać pomiaru temperatury dostarczonych produktów po ich rozładunku,
- przestrzeń ładunkowa przy przewozie produktów na krótkie odległości może być schładzana do temperatury -18^oC przy użyciu suchego lodu,
- przeznaczoną do transportu żywność przechowywać w temperaturach od -18^oC do -12^oC (w nie schłodzonych pomieszczeniach żywność winna być nie dłużej, niż jest to niezbędne),
- przewiezioną partię produktów należy jak najszybciej umieścić w temperaturze -18^oC,
- przewozy dystrybucyjne tak organizować, aby wyroby mrożone znajdowały się w sieci dystrybucji najkrócej jak to tylko jest możliwe.

Nadwozie izotermiczne
Nadwozia izotermiczne przeznaczone do transportu żywności muszą charakteryzować się, zgodnie z Umową ATP, określoną izolacyjnością cieplną, wyrażoną wartością globalnego współczynnika przenikania ciepła (jest to uśredniona po powierzchni wartość lokalnych współczynników przenikania ciepła). Na wartość tegoż współczynnika ma wpływ przewodność cieplna i grubość rdzenia termoizolacyjnego płyt warstwowych jak i mostki cieplne.
Materiał termoizolacyjny w trakcie eksploatacji pojazdu ulega degradacji, dlatego też zachodzi konieczność kontroli wartości współczynnika przenikania ciepła. Zgodnie z Umową ATP kontrolę winno przeprowadzać się co 6 lat. Wartość współczynnika przenikania ciepła dla nadwozi z izolacją normalną winna być nie większa niż 0,7 W/(m²K), a dla nadwozi z izolacją wzmocnioną nie może przekroczyć 0,4 W/(m²K).
Układy odpowiedzialne za realizację funkcji magazynowania muszą być wykonane z materiałów dopuszczonych do kontaktu z żywnością. Rozwiązanie projektowe tychże układów musi umożliwiać łatwe utrzymanie czystości w przestrzeni ładunkowej.

Od czasu przeniesienia fabryk do Ostendy (Belgia) w 1972 roku, Daikin unowocześnia i rozszerza swą działalność. Dzięki doświadczeniu i profesjonalizmowi, pracowników Daikin i partnerów handlowych, możliwe jest dostosowanie oferty produktów do konkretnych wymogów regionalnych oraz szybka i skuteczna reakcja na rozwijające się rynki. Daikin oferuje szeroki wachlarz urządzeń oraz systemów klimatyzacji komfortu, który charakteryzuje się wysoką jakością oraz wydajnością energetyczną. Klimatyzatory Daikin są przeznaczone do zastosowań komercyjnych, przemysłowych oraz prywatnych. Daikin to lider wśród producentów i dostawców klimatyzacji, o od dawna ugruntowanej i powszechnie uznanej pozycji, ale mimo to nadal rozszerza wachlarz produktów, tak aby zaoferować Klientom większy wybór urządzeń do klimatyzacji komfortu w pomieszczeniach mieszkalnych, komercyjnych i rozrywkowych. Daikin z powodzeniem realizuje politykę „bezusterkowej” produkcji klimatyzacji i korzystaja z nowoczesnego zaplecza badawczo-rozwojowego. Dzięki doświadczeniu i profesjonalizmowi, pracowników Daikin i partnerów handlowych, możliwe jest dostosowanie oferty produktów do konkretnych wymogów regionalnych oraz szybka i skuteczna reakcja na rozwijające się rynki.

KLIMATYZATOR NAŚCIENNY DAIKIN

• Lekka i zwarta budowa
• Łatwy do umycia panel przedni
• Tryb POWERFUL (praca z pełną mocą) pozwala szybko schłodzić lub ogrzać pomieszczenie
• Energooszczędna
• Automatyczna kierownica przepływu powietrza zapewnia równomierny nawiew i rozkład temperatury
• Tytanowo-apatytowy fotokatalityczny filtr oczyszczający powietrze: filtr, który pochłania drobne cząsteczki, usuwa nieprzyjemne zapachy oraz likwiduje bakterie i wirusy
• 

FUNKCJE:

• filtr oczyszczający powietrze
• fotokatalityczny filtr przeciwzapachowy
• automatyczny wybór prędkości wentylatora
• regulacja prędkości wentylatora- 5 stopni
• zdalne sterowanie na podczerwień
• funkcja “powerful”
• programowany zegar 24-godzinny (timer)
• tryb nocny - oszczędzanie energii
• autodiagnozowanie
• auto-restart
• program osuszania

DANE TECHNICZNE:

• wydajność chłodnicza: 2,5 kW
• wydajność grzewcza: 3,0 kW
• zasilanie: 230V/~50Hz
• przepływ powietrza (grzanie): 7.8 / 6.3 / 4.8 m3/min
• przepływ powietrza (chłodzenie): 7.5 / 6.0 / 4.6 m3/min
• poziom hałasu: 27/39 dB
• zakres pracy jednostki zewnętrznej:
  • chłodzenie: +15 oC do +45 oC
  • grzanie: -10 oC do +15 oC